Het begon met vrouwen. In het zogenaamde Paasakkoord worden duizenden 55-plussers uitgesloten van de werkloosheidsverzekering. Waarom? Omdat ze deeltijds werkten. Dat treft vooral vrouwen in de zorg, de dienstverlening én zelfs in onze sectoren.

Volgens de nieuwe regels moet je tegen 2030 een voltijdse loopbaan van 35 jaar kunnen voorleggen. Wie dus jarenlang 4/5 werkte, verliest bescherming. 10.000 vrouwen dreigen zo in armoede te belanden. Een absurde sanctie voor jarenlange zorg, flexibiliteit en inzet.

Minister Clarinval (MR) presenteert nu een nieuw pakket maatregelen, dat nog meer mensen treft. Hij stelt onder andere voor om

• De ontslagvergoeding te halveren;

• De proefperiode opnieuw in te voeren;

• De ontslagbescherming van kandidaten sociale verkiezingen te beperken tot zes maanden;

• Accordeonarbeid in te voeren, waarbij de werkgever je werkritme bepaalt op basis van zijn jaarplanning;

• Het aantal overuren op te trekken naar 360 (of zelfs 450 in de horeca), zonder motivatie, overleg of rust.
  
  

En alsof dat nog niet genoeg is: flexi-jobs uitbreiden, nachtarbeid toestaan, sociaal overleg negeren… Clarinval noemt dit 'modernisering'. Wij noemen het een regelrechte aanval op onze rechten. Zijn beleid draait op één logica: flexibiliseren, dereguleren, besparen. Niet om werk beter te maken, maar om de winsten te verhogen.

De kosten? Die schuift hij door naar de werkende mensen en onze sociale zekerheid. Dit passeert niet.

Wie voltijds werkt, deeltijds werkt of tijdelijk niet werkt – iedereen dreigt iets te verliezen. Daarom trekken we op 25 juni in gemeenschappelijk vakbondsfront de straat op. Tegen de afbraak. Tegen de hypocrisie. En vóór een arbeidsmarkt die wél rekening houdt met mensen.

Zet 25 juni met stip in je agenda. We laten dit niet passeren.